Twee maal per jaar, word er een voorspeelavond gehouden door de leerlingen van Gertie Bruin. Zo ook vanavond.

Diverse muziekstijlen passeerde de revue. De zaal zat, zoals het de laatst tijd gebruikelijk is, weer behoorlijk vol, met ouders, opa’s en oma’s en andere geïnteresseerden.

Hieraan merk je dat het accordeon weer populair aan het worden is.

Voorspeelavond Gerte Bruin 27 mei 2010

Goed, om half acht was het dan zover. Gertie heette iedereen welkom, en kondigde de eerste speelster aan.

Elsa, mocht de spits afbijten. Zonder een vorm van zenuwen, opende ze met een mooie Can Can, De vingers trefzeker op de toetsen, en de bassen strak zoals het hoort.

Het publiek was zeer onder de indruk van het spel van Elsa. Ook bij het volgende nummer wat op haar repertoire stond, bleven de vingers gecontroleerd de toetsen aanraken. De juiste toetsen wel te verstaan.

Maar ook de linkerhand ( baskant, u weet wel waar die kleine knopjes zitten die je dus niet ziet ) wist zij de juiste knopjes te vinden. Dat lukt alleen met oefenen, oefenen en nogmaals oefenen. Doorzettings vermogen is hierbij nodig.

Na Els was het de beurt aan Casper.

Casper had een muziek stuk op zijn repertoire staan met een moeilijke naam, namelijk Yap-yep-yop-yup.

Nu is dat muziekstuk net zo moeilijk uit te voeren dan uit te spreken, maar Casper had het stuk goed ingestudeerd. Daardoor speelde hem geheel foutloos.

Misschien een tweede Johhny Meijer ? Swingend was het in ieder geval wel. Casper, we hopen in het voorjaar weer van je muzikale kunsten te kunnen genieten.

Meike is een dappere jongedame. Rustig komt ze naar voren met haar accordeon. Een Weltmeister met melodie bassen. Meike gaat zitten, terwijl Gertie één en ander uitlegt over de melodie bassen.

Dan komt haar opening, met Minka. Lastig stuk, wat een goede vinger coördinatie vergt. Meike heeft dat gevoel in de vingers. Na minka gingen we een beetje richting La France. Een prachtige Musette walzer klonk er in het Clockhuys. Mooi optreden.

“Good old”Mieke was ook weer van de partij. Jaar in jaar uit geeft zij acte de presence. Altijd weer verrassend.

Dit jaar heeft ze gekozen voor 3 stukken van P.I. Tsjaikovski, en wel De zieke pop, begrafenis van de pop en De nieuwe pop.

Triest in het begin, maar gelukkig was het laatste gedeelte vrolijk, zodat we allemaal gerust waren dat het goed is gekomen. Achja, we houden wel van happy endings nietwaar…Mooi optreden Mieke.

Blues stay away from me….gerbacht op een Roland, niet het oude type, maar de volledig nieuwe, de V- accordion. Tja, mooi..niks mis mee. Eerlijk is eerlijk, deze Roland klinkt stukken beter dan de oude serie. Leuke gitaar, en bas onder de basknoppen. Het verruimd je creativiteit, en het is leuk voor de entertainment. Je kunt er zelfs stevige house, of trance op spelen. Jan Hoekezema was de speler op dit mooie instrument.

Ach, daar waren ze weer. Het vaste duo, elk jaar weer, in het voor en najaar. Voor de oplettende lezer is het nu al bekend over wie ik het heb. Tuurlijk, Klaas en Greta !

Ik weet nog hoe het begon, en als ik zo de progressie bekijk gaan we met sprongen vooruit. De muziek keuze was ook zeer goed uitgekozen.

De opening was met marche aux Puces ( vrij vertaald vlooienmarkt, als ik me niet vergis ). Mooi gespeeld. Van de vlooienmarkt gingen we met Klaas en Greta naar de barman. Mooi gespeeld,echt en puur. Houd dat vast ! Ik ben benieuwd wat jullie in het voorjaar gaan brengen.

En dan een nieuwe duo. Twee bekende gezichten, namelijk Mieke, die we al eerder gehoord hadden, en Fenna. Fenna kennen we van het accordeon ensemble. Mooie muzikale klanken vulden het klokhuis. Mooi gespeeld. Moeilijk ook, om het samen precies gelijk te krijgen. Alles lukte, maar dat kwam natuurlijk door de oefening. Zeer mooi optreden. Ik hoop dat het duo in het voorjaar weer van zich laat horen.

En dan is het alweer tijd voor de presentatie van de cursus accordeon ensemble. Het ensemble bestaat uit Fenna, Renske, Greta, Klaas, Mieke, Ria, Karin en Jan.

Ze begonnen met Kalinka, met aanvulling van de accordeonisten Meike en Elsa. Moeilijk stuk, dus Meike en Elsa hadden een moeilijke taak, zorgen dat Kalinka met elkaar goed gespeeld werd. Het klonk toppie, en het publiek was zeer onder de indruk.

Hierna mochten Meike en Elsa luisteren, terwijl het orkest begon aan Chiquilin de Bachin van Astor Piazolla. Mooi gespeeld.

Hierna volgde een 3 Ierse stukken, bestaande uit Star of the county down gevolgd door The wind that shakes te barley, en als laatste Danny Boy.

Als uitsmijter was gekozen voor het A swingin’safari. U kent dat wel. Nou op accordeons klinkt het ook top hoor.

Al met tal een mooi optreden van het ensemble,

Terugkijkend hebben we kunnen genieten van goede muziek, wat goed gebracht werd, met overtuiging en gevoel. En het belangrijkste…het aller belangrijkste ? Ja…simpel..

PLEZIER AAN HET SPELEN !

Met muzikale groet;

Geert-Jan